Sommigen noemen de milieubeweging wel de ‘brandnetel-taliban’ en dankzij het mailtje dat de Deen Siegfried Christiansen ons enkele dagen terug stuurde begrijpen we dat nu veel beter. Van de taliban en aanverwante fundamentalisten mag je geen afbeeldingen van Mohammed gebruiken, en er zeker geen grapjes mee maken; van anti-kernenergieactivist Siegfried Christiansen uit Denemarken mogen wij het hierbijgaande plaatje van de lachende zon niet gebruiken. Lees verder

Om wat meer duidelijkheid te krijgen over de productie van kleine windmolens richtte de provincie Zeeland een testveldje in bij het Zeeuwvlaamse dorpje Schoondijke. Geen stedelijke omgeving, dus de molens zouden goed moeten kunnen presteren. Helaas. Daar bleek dat één van de molens in het geheel geen stroom leverde en een andere molen net voldoende om een schamel spaarlampje te laten branden en de resultaten van de rest waren net zo min positief. Die gegevens hebben we niet van ons zelf maar van de Windservice Nederland, een bedrijfje dat rond probeert te komen van de levering van cijfers over windenergie, in tegenstelling tot de Groene Rekenkamer voorstander is van windenergie, maar gelukkig niet blind is voor het feilen van de kleine molens en daar ook een snijdend verhaal over schreef. Een citaatje: ‘(Voor kleine molens..)geldt wat de tegenstanders beweren over grote turbines: peperduur, ze draaien niet op wind maar op subsidie en helpen niets bij klimaatverandering of stroomvoorziening. Ze verhogen in de meeste gevallen zelfs de CO₂-uitstoot(…)’ afijn lees de rest zelf maar hier.

Nauwelijks één positieve ervaring, dat is het resultaat van een rondje interviews met bezitters van kleine windmolens in Nederland. De turbines produceren vooral veel te weinig stroom en er zijn nogal wat storingen, het is teleurstelling alom. De adressen van deze molenbezitters (veelal overheden die aan de bevolking wilden laten zien hoe goed zo’n molen werkt) vonden we in de ‘Leidraad voor kleine windturbines in de gebouwde omgeving’ waar in tabel 7 een aantal pioniers staan. Daarvan hebben we er 15 gebeld, en met 13 daarvan hebben we daadwerkelijk contact gehad, hun verhalen staan hieronder. Lees verder

Het moest een demonstratieproject worden van de mogelijkheden van duurzame energie: de plaatsing van 335 zonnepanelen en 14 windmolens op het dak van de 56 meter hoge kantoorkolos Palestra in Londen waar de ‘London Climate Agency’ is gehuisvest. Als alles goed was gegaan had op deze wijze 6% van de elektriciteitsbehoefte van het gebouw gedekt kunnen worden, maar slechts de helft daarvan is maar net gehaald - voor een forse prijs. Lees verder

Behalve voor windmolens op zee en op het platteland wordt er ook aanzienlijke druk uitgeoefend om in de stad, op de daken van huizen windmolens te plaatsen. Het is de droom van menige groenling: zelf groene stroom maken! En (via Uw portemonnee) wordt dat enthousiasme gesteund door allerlei overheden, van EU tot gemeentes. De Britse consumentenorganisatie Which? installeerde ook een molen en kwam tot de verbijsterende conclusie dat deze meer energie kostte dan opleverde. Het advies was dan ook: niet doen! Voor de vertaling van hun verslag: Lees verder

Windenergie is omstreden. De weinig genuanceerde berichtgeving over windenergie laat zien dat de discussie erover tamelijk gepolariseerd is. Dat komt niet alleen door het zware stempel dat windenergie op grote landelijke productiegebieden drukt. Ook financieel moeten er offers voor  worden gebracht. Uiteraard roept dat politieke en maatschappelijke vragen op. Wat is het nut en wat de noodzaak van windenergie, wat zijn de kosten en hoe staat het met de baten ervan? Zijn er nu of straks betere alternatieven? Het volgende biedt een overzicht van de positieve en negatieve eigenschappen van windenergie.
Lees verder