Klik hier om twee hoofdstukken te lezen

Klik hier voor de inhoudsopgave.

Reacties en recensies

* ‘Maar mocht het allemaal kloppen, dan hebben wij inderdaad een serieus stralingstekort. De meeste Nederlanders krijgen jaarlijks maar 2 millisievert binnen. Sommigen kunnen dat tot 10 millisievert oprekken door geregeld over de oceaan te vliegen, op wintersport te gaan en zich vaak in het ziekenhuis of bij de tandarts te laten doorlichten, maar ook 10 millisievert is nog veel te weinig!’ Uit bespreking door Simon Rozendaal in Elsevier (hier).

* ‘Heerlijk geschreven, prachtig vertaald wetenschappelijk boek raakt gevoelige snaar’. Uit bespreking op Climategate.nl (hier).

* ‘Een overtuigend en goed onderbouwd betoog.’ Technisch Weekblad (volledige bespreking hier).

* En ja, het boek stralingstekort ken ik, en ik waardeer de inhoud zeer. Een ander voorbeeld van de ‘Groene Leugens’. Dit boek laat nl. glashelder zien de onschadelijke en zelfs positieve effecten van radioactieve achtergrondstraling, een feit wat door de main stream media en wetenschap blijkbaar angstvallig wordt stilgehouden.(Commenter ewr wer op maandag 3 oktober 2011 09:09  op Elsevier)

* Het zou verplichte literatuur moeten zijn voor alle zich noemende wetenschapsjournalisten. (F.U. te M).

* Zo, bedankt voor het boek over straling, als je begint te lezen moet het ook direct uit, vlot geschreven en erg wetenswaardig allemaal, de mate van “gevaar” kan ik nu beter plaatsen. Ook het stuk over de halfwaardetijd in relatie met mate van straling was nieuw voor mij, dus niks hoge straling die 100.000 jaar duurt, waarbij de helft van de hoge straling pas na 50.000 jaar gehalveerd zou zijn. Waardevolle informatie voor als er weer iemand komt met een paniekverhaal, of gewoon als tegengas voor de informatie die mijn kinderen op school krijgen.(D.J.)

* dank voor het boekje. Ik ben er erg blij mee. Indrukwekkend geschreven. (W.J.v.V)

* Beste Theo,

Het mede door jou samengestelde boekje over ‘Stralingstekort’ heb ik met veel genoegen gelezen. Ik heb zelf in mijn ambtelijk verleden bij het RIVO met enige regelmaat te maken gehad met het gebruik van kernenergie in EU verband. Het ging dan om bijeenkomsten volgens artikel 37 van het Euratom verdrag over mogelijke grensoverschrijdende effecten als gevolg van het in werking hebben of nemen van nucleaire installaties in de verschillende lidstaten (nieuwe kerncentrales, opwerkingsfabrieken, uraniumverrijking en zo). Mijn rol daarbij was de mogelijke betekenis via de consumptie van visserijproducten voor Nederland in de gaten te houden. De toon bij dergelijke Commissie Vergaderingen werd inderdaad gezet door de rapporten van de ICRP met, in samenhang daarmee, ook de LNT en ALARA principes. Mijn vertrouwen in de ICRP verloor ik pas in de 90-er jaren,toen er rapporten kwamen, op basis van ook in je boekje aangegeven Hiroshima/Nagasaki gegevens, dat zelfs bij lagere stralingsniveaus dan 1 mSv per jaar al negatieve effecten te verwachten zouden zijn. Gegeven de veel hogere natuurlijke niveaus op aarde leek mij dat grote onzin (nu zou ik zeggen: het ICRP had toen wel een erg hoog IPCC gehalte). Hoe grote onzin, daar heeft je boekje voor mij nog eens zinvol aan bijgedragen. Dat ook het ALARA principe zoal zijn beperkingen had (ik ging er toen altijd vanuit, dat hoe minder straling uit een nucleaire installatie hoe beter) en ook de (on)zin van het berekenen van Collective Dose Commitments (je asperineverhaal) heb ik toen nooit iets begrepen. Terecht begrijp ik nu! Of de gedachte achter hormese de discussie over kernenergie in Europa wezenlijk zal beïnvloeden betwijfel ik echter: het vigerende beleid lijkt mij ook nu nog volstrekt heilig. Jammer voorlopig voor de bouw van kerncentrales, maar we zien wel als de energienood werkelijk aan de man komt, zoals nu al in China het geval is (die trekken zich tenslotte ook nu al van al die milieuactivistische onzin niets aan)!

Op bladzijde 164 wordt in de toevoeging over Fukushima gesteld: “Maar toen in Fukushima (een sterk verouderde kerncentrale, waarin men kennelijk vergeten was verbeteringen aan te brengen zoals men dat bijvoorbeeld in Borssele wel doet; PH) nul doden vielen bij een kernongeluk besloot Duitsland met kernenergie te stoppen.” Over Tsjernobyl (een belachelijk onbeveiligde variant op een plutoniumfabriek; PH)staan soortgelijke zaken geschreven. Daarmee gaat het boekje naar mijn gevoel te sterk voorbij aan de werkelijke zorgen in dit verband, namelijk de maatschappijontwrichtende werking van het ontruimen van een gebied met een straal van tientallen kilometers rond een uit controle geraakte kerncentrale. Zelfs als vanuit de hormese gedachte wat minder verkrampte richtlijnen voor het inrichten van dergelijk veiligheidszones zouden worden gehanteerd, dan toch blijft dit waarschijnlijk altijd nog een maatschappelijk zeer kostbare en zorgelijke operatie. Voor onze politiek weinig stabiel opererende mevrouw Merkel zal dat naar ik vermoed, vanuit haar achtergrond al natuurkundige,  wel de grootste zorg geweest zijn. Dat stukje had voor mij daarom wel wat genuanceerder gekund. Tenslotte als deze zorg inderdaad veel lager kunnen worden (inherent veiliger kerncentrales in combinatie met een realistischer stralingshygiënisch beleid), dan zou een volgende Duitse regering op een gunstig moment weer rustig in kernenergie kunnen stappen (in Frankrijk is iets dergelijks aan het einde van de 20e eeuw tenslotte ook gebeurd)!
(…) Met vriendelijke groeten,
Paul Hagel

* Mensen die niets van kernenergie willen weten, weten niets van kernenergie. De titel komt uit het boek Stralingstekort- stel dat straling eigenlijk goed voor je is, geschreven door Ed Hiserodt en Theo Richel, verkrijgbaar via de site “De Groene Rekenkamer”.  Daar kunt u ook de eerste twee hoofdstukken van het boek gratis lezen.
Ik heb dat gedaan en was al behoorlijk ondersteboven van alleen het voorwoord waarin de auteur vertelt over zijn… Nee ik vertel het niet ook, lees het vooral zelf! (Lees verder op deze site)