Na ‘Uit-eten-met-je-cavia’-dag, de ‘Wereld Overspel Week’, de Nationale Campagne ‘Kanker? Eigen schuld!’ en het awareness-initiatief voor kinderen: ‘Toekomst=Hel!’ is het vandaag (9 september 2009) de Dag van de Duurzaamheid! (website). Allerlei overheden en goededoelenclubs feliciteren daarbij allerlei overheden en goededeoelenclubs dat ze toch zo goed bezig zijn en dat ze nog veel meer goede dingen zouden kunnen doen als ze meer subsidie kregen. RoelfJan Wentholt, in het dagelijks leven filmer, ergert zich al een tijdje aan dat wereldje. Vandaag is een mooie dag om hem aan het woord te laten.

‘In de normale wereld draagt een ieder de gevolgen van de keuzes die hij maakt. In de wereld van idealistische politici is dat anders. Zij bezingen de zegeningen van de komst van andere culturen. Zij roepen luidkeels en onvermoeibaar hoe slecht, gemeen en beroerd het Westen is. Maar zij vertrekken niet naar die landen waar het leven zoveel beter is en de mensen zoveel oprechter zijn. Is dat omdat zij diep in hun hart wel weten dat het leven in die prachtlanden verschrikkelijk is? Ja, natuurlijk is dat zo.

De Nederlandse idealistische politici zijn het perfecte spiegelbeeld van de dictators die je vroeger had in communistische landen: altijd maar vloeken en tieren op het Westen maar zodra ze iets mankeerden aan hun hart zaten ze in het eerste vliegtuig naar Amerika om zich daar te laten behandelen.

Femke Halsema is wel het toonbeeld van de verdwaasde idealist. Zij en haar medestanders roepen onverschrokken dat economische groei niet belangrijk is want de natuur  gaat boven alles. ‘Duurzame groei’… daar geloven ze in. Maar als je probeert er achter te komen wat dat betekent dan blijkt dat woord ‘duurzaam’ vooral te staan voor mensenhaat. 

Wat ik er van heb kunnen begrijpen is dit: ‘duurzaam’ is zodanig leven dat je de aarde niet verandert of dat deze veranderingen gering zijn en makkelijk te ontdoen. Maar wat betekent dat? Dat betekent dat de aarde nu op dit moment perfect is en niet meer mag veranderen. Maar de aarde verandert voortdurend. Als je dat voorlegt aan de idealisten komt de aap uit de mouw: de aarde mag wel veranderen maar niet ten gevolge van  menselijk handelen. Eigenlijk betekent dat: dieren en planten gaan voor. De idealist verklaart zich dus bereid zichzelf te offeren omwille van de dieren en de planten. Het is krankzinnig, ik weet het maar zo denken die Duyvendakjes cs.

En wat mag dat streven naar ‘duurzaamheid’ kosten? Rekenen is niet de sterke kant van idealisten. Ze houden er niet van. Ze kletsen liever je hoofd van je romp dan eens rustig te gaan zitten cijferen. Over kosten en duurzaamheid valt dit te zeggen: naarmate een land rijker is, zijn er meer middelen beschikbaar om te voorkomen dat een van de landgenoten vroegtijdig sterft. Dat kun je uitrekenen. Als er ergens een gevaarlijke bocht in een weg zit dan zijn we in Nederland bereid iets aan die bocht te doen als dat niet meer kost dan 50.000 euro per dode. Zo rijk zijn wij. In Amerika is dat bedrag hoger, die zijn namelijk rijker. In India en dergelijke landen is dat bedrag veel en veel lager. Een mensenleven is daar weinig waard. De wegen kennen er daarom vele gevaarlijke bochten. De economische offers die onze idealisten brengen om dieren en planten voor mensen te laten gaan zijn heel hoog. Het hele land vol windmolens plaatsen is zo’n gebaar. Zulke gekke dingen doen is gewoonlijk het exclusieve terrein van de religie. Het betekent in ieder geval en onafwendbaar dat we liever die totempalen neerzetten waarop een driebenig kruis dat bij gunstige wind begint te draaien, dan mensenlevens te redden.  Dit ter typering van de religieuze gedrevenheid van onze idealisten. Zij offeren menselijke belangen ten gunste van dieren en planten: het mensenoffer is terug in de politiek. Wat nu van belang is, is vast te stellen dat onze dieren- en plantenidealisten echte economische groei afwijzen ten gunste van totempalengroei. Een vriend van mij werkt bij een verzekeraar die die totempalen dekt. De vertrouwelijke informatie over de winstgevendheid vertelt hem dat voor iedere 17 cent die erin gaat er 8 cent uitkomt. Je kunt ook gaten in de grond graven en die weer dicht gooien en dan trots vaststellen dat de werkeloosheid gedaald is. Je gaat dan voorbij aan wat nodig en wenselijk is. Dat is de kern van het milieu-idealisme.

Enfin, deze idealisten zouden enorm aan geloofwaardigheid winnen als zij bereid zouden zijn de consequenties van hun standpunten te dragen.

Wie echte economische groei afwijst omwille van totempalengroei geeft feitelijk te kennen te willen leven onder de economische omstandigheden van zijn geboortejaar of minder.  Van mij mag iedereen deze keuze maken. Maar dan wel volhouden als je in het ziekenhuis terecht komt; medicijnen die zijn uitgevonden na jouw geboortejaar dien je, als je tenminste consistent wilt zijn, af te wijzen. Ook voor je kinderen. Dit is toch wat de idealisten voor ons willen? Laten zij dit lot dan zelf ook dragen! Dit betekent dat als een van de kinderen van Femke, bij gebrek aan toediening van moderne medicijnen aan een ziekte dreigt te bezwijken Femke haar stervend kind kan toefluisteren: "Lief kind je sterft. Maar je hebt de natuur gespaard".  Femke wil dit volgens haar uitspraken. Maar wil ze dit ook werkelijk? Mag ik het wagen dit te betwijfelen? Ik denk dat Femke zich rotschrikt als ze de voorafgaande woorden over haar stervend kind leest. Maar waarom in hemelsnaam beweert ze dan van die idiote dingen over economie en milieu? Weet ze niet beter? Moet ze toch gedwongen worden de consequenties te aanvaarden van haar woorden? Is het niet zo dat ze deze woorden en verlangens onbekommerd uitspreekt omdat ze nooit met de gevolgen wordt geconfronteerd?

Als de Femkes en de Duyvendakjes en hoe heten ze allemaal de gevolgen zouden dragen van hun standpunten, dan zouden zij geloofwaardig zijn. Waarom doen zij dat niet? Waarom zijn zij bereid de vruchten te plukken van de boom die ze zeggen om te willen hakken? En moeten de niet-idealistische mensen die wel de gevolgen dragen van hun daden langzamerhand aan de Duyvendakjes en Halsemaatjes en de rest de vruchten niet eens gaan ontzeggen? Zodat ze allemaal op de wijngaard van Marijke Vos mogen gaan zien te overleven? Gehuld in berenvellen. Want vergeet niet, lieve idealisten, in het stenen tijdperk aten alle mensen biologisch, de Co2 uitstoot was gering, de mensen kregen veel beweging en gemiddeld werden ze wel 23 jaar oud.