De Groene Rekenkamer is een door wetenschappers en journalisten opgerichte stichting (2008) die zich volgens de statuten ten doel stelt: ‘het kritisch volgen van het overheidsbeleid op het gebied van milieu, gezondheid, technologie en verwante gebieden en te bevorderen dat dit wordt gebaseerd op wetenschappelijke analyses van risico’s en kosteneffectiviteit van maatregelen en deze kennis aan een zo breed mogelijk publiek te verspreiden’.

Onze websites ( Groene Rekenkamer en Klimatosoof ) leveren de beste toelichting hierop, maar voor een korte introductie verwijzen we naar de tekst hieronder, het filmpje hiernaast en de tekst van onze folder (zie hier).

Toelichting:

Ooit bestond de milieuproblematiek uit evidente vuiligheid, hinder of schade. De rol van de wetenschap was beperkt: opruimen die zooi! Maar met dat de maatschappij heel veel schoner werd en de mensen dus minder last van het milieu kregen, verschoof de aandacht naar de lange termijn gevolgen. Dat was niet eenvoudig: wat zijn de gevolgen over pakmbeet 25 jaar van het leven in een milieu dat eigenlijk niet vies meer is? Al in de jaren 80 werd duidelijk dat op een paar uitzonderingen na (actief roken en enkele chemicaliën op de werkplek) het milieu een minimale invloed heeft op de kankersterfte. Daarvoor zijn genen, leeftijd en pech veel belangrijker.

Maar om aan die laatste dingen iets te doen moet je op zoek gaan naar de waarheid en daar krijg je geen hitsige krantenkoppen mee. Dat lukt beter door eindeloos te variëren op het thema dat eenvoudige burgers door nietsontziende kapitalisten worden volgepropt met levensgevaarlijke mysterieuze chemicaliën. Sinds de jaren 80 van de vorige eeuw weet iedere enigszins ingevoerde dat dit totale quatsch is, maar het is niettemin de basis van een zeer omvangrijke industrie van activisten, journalisten, voorlichters, politici en onderzoekers. Die industrie werkt zo perfect dat andere informatie nauwelijks doordringt en veel medewerkers van die industrie hun eigen onzin daadwerkelijk geloven. En onze kinderen worden in dit geloof (het kan niet bewezen worden, dus het is een geloof) opgevoed (bekijk bijvoorbeeld eens dit filmpje van Greenpeace).

De consequentie is dat enorme hoeveelheden publiek geld worden uitgegeven onder het mom van de bescherming van de volksgezondheid. Maatregelen tegen gif in de voeding, straling, fijn stof, de lijst is eindeloos, de kosten zijn torenhoog, ze grijpen in in ons leven, ze beperken de vrijheid, maar de gezondheid wordt er zelden of nooit beter van. Erger: door de fixatie op flutproblemen is er geen geld meer voor de echte gevaren. Netto kosten  deze nodeloze milieumaatregelen dus meer mensenlevens dan ze opleveren.

Het is moeilijk om dit perverse systeem te doorbreken. Weliswaar zijn er wetenschappelijke argumenten genoeg, maar tegen galmende profeten dat de wereld grote rampen wachten is het moeilijk strijden. Ze spreken een oergevoel aan dat bij veel mensen leeft dat de huidige welvaart, de huidige gezondheid, de huidige rijkdom eigenlijk niet zijn toegestaan, en dat de mens er eigenlijk voor gestraft zal worden, hoort te worden.

Met deze mensen is dus niet redelijk te praten en het trieste is dat ze op hoge invloedrijke posten in de maatschappij zitten en de maatschappij een kant opsturen die nog het meest doet denken aan een mengeling van het socialisme van Pol Pot (iedereen moet boer worden) en dat van Stalin (totale controle over iedereen). Deze griezelige ontwikkeling is al een heel eind opweg en het is dus de hoogste tijd dat het verzet ertegen zich organiseert en zijn stem verheft. De Groene Rekenkamer wil dat doen - elders leest U over onze plannen -  en vraagt dus om Uw steun.

Tegenwoordig speelt de wetenschap een grote rol in de milieudiscussies, maar helaas niet op een goede manier. Er verschijnen heel veel wetenschappelijke onderzoeken, maar het is maar zelden dat op een bepaald gebied alle onderzoeken dezelfde resultaten opleveren, een eenduidig beeld opleveren. Integendeel onderzoeken spreken elkaar nog eens tegenof geven onduidelijke antwoorden of ze zijn om uiteenlopende redenen minder betrouwbaar. Roken wordt tegenwoordig gezien als een evident gevaar, maar het heeft vele jaren gekost en talloze studies waarin men het kankerverwekkende effect niet vond alvorens de gevaren van roken duidelijk werden (inmiddels worden ze helaas weer zwaar overdreven).

Als je een eerlijk beeld wilt geven van probleem X of mogelijke oplossing Y dan zet je al deze onderzoeken naast elkaar, controleert de kwaliteit ervan, weegt ze tegen elkaar af en komt zo uiteindelijk tot een conclusie. je geeft ook duidelijk aan waarom je het ene onderzoek belangrijker vindt dan het andere.

Helaas is de werkelijkheid anders. Onderzoeksrapporten die in opdracht van de politiek, de overheid of milieuorganisaties worden gepubliceerd zijn vaak geschreven om een van te voren ingenomen politiek standpunt te bevestigen. Dat betekent dat studies die dat standpunt ondersteunen prominent worden gemaakt en de studies die er tegenin gaan worden genegeerd.

Een mooi voorbeeld is de onophoudelijke stroom van berichten over kankerverwekkende stoffen in de voeding. Die worden gretig gepubliceerd omdat mensen er sowieso van uitgaan dat het moderne voedsel uiterst ongezond is. Wie alle gegevens op een rij zet kan niet anders concluderen dan dat de mensheid in zijn hele geschiedenis niet zo goed gegeten heeft als wij nu doen.

Een ander voorbeeld is de oprichting van het IPCC, het VN-klimaatpanel. Dat kreeg als opdracht niet om uit te zoeken of er een klimaatprobleem was en wat de mogelijke oorzaak daarvan was, neen, er  werd van uitgegaan dat er een klimaatprobleem was en er moest aandacht komen voor de menselijke bijdrage daaraan. In die contekst was het duidelijk dat een onderzoeker wiens studie tot de conclusie leidt dat hij geen bewijs kan vinden voor enigerlei verandering van het klimaat of geen bewijs kan vinden voor de invloed van de mens, niet op verdere aandacht hoefde te rekenen. Op dat soort bewijzen zit men niet te wachten en die studies worden dus genegeerd. Zo krijg je wel een klimaatpaniek.

Het zijn maar twee voorbeelden uit een hele lange rij van hoe je door het politiek selecteren van wetenschappelijke informatie de maatschappij een bepaalde kant op kan sturen. Dat is natuurlijk niet eerlijk, zo realiseren vele mensen zich al vele jaren. Maar hoe kun je dit tij keren?

Eigenlijk, zo bedacht men zou er iets zou moeten komen dat je de ‘Groene Rekenkamer’ zou kunnen noemen. Milieubeleid en verwante zaken zouden niet alleen achteraf door de ‘gewone’ Rekenkamer moeten worden beoordeeld of het geld wel netjes was uitgegeven, maar reeds vooraf zou moeten worden gekeken of het uberhaupt wel zinnig is om dat geld uit te geven. Is het beleid wel gebaseerd op het meest recente wetenschappelijk onderzoek of zijn alleen de studies gebruikt die in een bepalde kraam van pas kwamen? Geeft het wel een eerlijk beeld van dit probleem? Is er reden om te denken dat deze oplossing ook echt werkt?

Zo’n Groene Rekenkamer is er niet in Nederland en het zal ook nog wel even duren voordat-ie er komt. In afwachting daarvan hebben wij gezegd: wij gedragen ons nu reeds als een Groene Rekenkamer, dus laten we maar onder die naam opereren.

De Verenigde Staten hebben overigens de zogeheten Data Quality Act die eigenlijk dezelfde functie heeft als de beoogde Groene Rekenkamer.

De Groene Rekenkamer is begin 2008 opgericht, maar bestond daarvoor al als een samenwerkingsplatform van de Stichting Kernvisie, de Stichting Heidelberg Appeal, de Stichting Klimaat en de vzw de Chlorofielen.

Gewone mensen, vooral mensen met belangstelling voor de wetenschap. Zie de lijst bestuursleden en de leden van de Raad van Advies. Kijk naar de mensen die commentaren leveren onder de verschillende stukken.

De websites van de Groene Rekenkamer en de Klimatosoof worden gemaakt door Theo Richel, free lance journalist (Klik op de foto voor een groter exemplaar. Bij publicatie graag erbij vermelden: Foto Sam Richel) en de website Climategate.nl door drs. Hajo Smit (meteoroloog/journalist).

De belangrijkste activiteit van de Groene Rekenkamer is informatie verstrekken via de beide websites en het rondsturen van een electronische nieuwsbrief daarover. Inmiddels vonden twee klimaatseminars plaats (3 juli 2007 en 8 mei 2008) .

Enige jaren terug werd het Groenboek geschreven (lees het hier), een opsomming van overheidsplannen die waanzinnige bedragen kosten zonder daar enige gezondheids- of milieuverbetering tegenover te stellen.

In 2005 verrichtten professor Arthur Roersch, professor Dick Thoenes en drs. F. de Wit een audit (gedetailleerde analyse) van een rapport over de klimaatproblematiek zoals dat voor de Tweede Kamer was vervaardigd ‘Broddelwerk’ was het oordeel van Roersch cs, maar de kritiek werd geheel genegeerd.(Tijdelijk offline ivm site verhuizing)

Verder worden regelmatig spreekbeurten gegeven voor organisaties als Rotary-clubs, scholen en universitaire gremia en verenigingen van allerlei soort. Ook de media weten de GRK redelijk te vinden. Zie daarvoor het  mediarchief van de Groene Rekenkamer.

Klik hier voor een overzicht van media-aandacht voor de Groene Rekenkamer.

De Groene Rekenkamer zou mits dat financieel mogelijk is, graag:

1. De frequentie van de berichtgeving op de sites verhogen. Er is werkelijk ontstellend veel dat U nu onthouden wordt. Dagelijkse updates zijn qua inhoud probleemloos, wel qua mankracht.

2. Geld voor vertalingen van artikelen en het ondertitelen van videos.

2. Reclamespotjes op radio en tv presenteren, bijvoorbeeld deze twee spotjes: hier en hier. Ook: via krantenadvertenties reageren op het nieuws.

3. Een bijeenkomst organiseren voor de Commissie Milieu van de Tweede Kamer.

4.  Een website maken waar mensen kunnen zien hoe (on-)belangrijk een bepaalde chemische stof is voor hun kans op kanker. Zie het artikel over de Herp-index op deze site (hier).

5. Organisatie van een online-seminar met de Harvard universiteit om Nederlandse ambtenaren en politici een lesje te geven in risico-analyse. ( naar aanleiding van dit verhaal). De contacten zijn gelegd, nu de centen nog.

6. Onderzoeken of het mogelijk is een vergunning voor het bouwen van een kleine kerncentrale aan te vragen.

7. Een onderzoek doen of producten die beter voor het milieu zijn ook net zo goed zijn als de producten die ze vervangen.

8. Een tegenwicht bieden tegen de groene indoctrinatie/bangmakerij van kinderen op scholen.

Wij denken dat een beleid dat op een rationeel gebruik van de wetenschap is gebaseerd in plaats van op bangmakerij:

* Onze kinderen op school vrijwaart van groen doemdenken en schuldbewust getuur in afvalhopen, en ze integendeel moed voor de toekomst geeft.

* Een enorme vracht geld vrijmaakt die gebruikt kan worden aan het werkelijk verbeteren van de gezondheid van de mens

* De ontwikkeling van de derde wereld zal bevorderen (in plaats van ze onder het mom van duurzaamheid moderne technologie te onthouden)

* Het leefklimaat aanmerkelijk kan verbeteren: dat we mogen genieten van het leven en de uitvindingen van de mens, dat we de producten van deze planeet kunnen gebruiken zonder schuldgevoel.

* Dat mensen gewoon hun werk kunnen doen zonder allerlei onzinnige beschermingsmaatregelen te nemen.

* Dat het wetenschappelijk onderzoek zich bezig kan houden met zaken waar mensen echt wat aan hebben.

Dat lijkt ons allemaal behoorlijk positief en nastrevenswaardig.

 

Sommige mensen noemen de Groene Rekenkamer ‘rechts’ en dat bedoelen ze dan niet vriendelijk. Het is onterecht om een aantal redenen.

In de VS worden klimaatskeptici en andere criticasters op het gebied van het milieu steevast in één adem genoemd met mensen a la George Bush die vanuit een christelijke overtuiging tegenstander zijn van bijvoorbeeld geavanceerd stamcelonderzoek en eigenlijk van wetenschap in het algemeen. Dat blijkt - zo vinden deze mensen - alleen al uit het feit dat ze niet geloven dat de aarde opwarmt, en wie daar nog vraagtekens bij plaatst is in hun ogen een idioot en rechts. Erwordt dan meestal aan toegevoegd dat deze mensen betaald worden door de olieindustrie, aanhangers zijn van het creationisme (de evolutie ontkennen) en niet geloven dat de aarde rond is.

Het is een vreemd verwijt, temeer omdat er redenen zijn om te denken dat Al Gore zelf creationist is.

In kringen van de Groene Rekenkamer zal men vergeefs zoeken naar creationisten of aangangers van de platte aarde-theorie. Als de houding ten opzichte van genetisch onderzoek een maatstaf is, dan zul je in de kringen van de Groene Rekenkamer juist verdedigers vinden van geavanceerd onderzoek op dit gebied, terwijl hopelijk nog niet uit het geheugen is verdwenen dat juist de milieubeweging  zich verzette tegen de genetische experimenten rondom de Stier Herman.

Wat is links en wat is rechts? Wij houden de indeling aan dat linkse mensen voorstander zijn van zaken als vrijheid van meningsuiting en het niet discrimineren op huidskleur of geslacht. Op het vlak van de economische gedragingen van de mens bepleiten linkse mensen echter wel een forse  beperking van de vrijheid en een belangrijke rol voor de overheid. Bij rechtse mensen zou dit juist andersom zijn.

We spreken hier uiteraard zeer in het algemeen, maar we vermoeden dat de aanhangers van de Groene Rekenkamer zowel voorstanders zijn van een maximale persoonlijke als economische vrijheid en dat ze daarmee noch links noch rechts zijn, maar eerder horen bij een stroming die wel als libertarisch wordt omschreven en die vooral streeft naar een verkleining van de rol van de overheid op alle terreinen. Doe de Kleinste Politieke Quiz om te zien hoe links, rechts, libertarisch of fascistisch U zelf bent!

De kreet ‘Ze zijn rechts!’ is vooral een waarschuwing die alarmisten aan elkaar geven om duidelijk te maken: dit is gevaarlijk, niet in discussie gaan! De Groene Rekenkamer is er van overtuigd dat er los van alle gesteggel over links en rechts ook nog zoiets bestaat als de waarheid. Die is veel interessanter.

Stuur ons een mailtje met daarin Uw naam en adres en het aantal folders dat U wenst te ontvangen. Klik hier.

Kort antwoord: de Groene Rekenkamer ontvangt zijn geld van individuele donateurs, meestal particulieren, soms bedrijven of sympathiserende organisaties. Geen enkel standpunt of publikatie van de Groene Rekenkamer komt tot stand onder invloed van een geldgever. We krijgen geen geld van de olieindustrie - om maar een beruchte kandidaat te noemen - maar we zouden het niet weigeren. Invloed op onze standpunten zou het niet hebben.

De Groene Rekenkamer krijgt geen subsidie. De interne discussie of we die uberhaupt wel zouden accepteren is nog gaande. Het argument dat een organisatie zijn eigen broek moet ophouden spreekt ons aan, maar evenzeer het verhaal dat een overheid ook burgers die het niet met het beleid eens zijn in staat moet stellen hun geluid te laten horen. Op het ogenblik gaan er vele miljoenen naar milieuorganisaties en die zijn maar ten dele als oppositie te beschouwen, te meer omdat heel veel ambtenaren vroeger bij milieuorganisaties hebben gewerkt of anderszins doordrenkt zijn van het groene gedachtengoed.

Er is in de afgelopen decennia veel aandacht gekomen voor de vraag wie  allerlei onderzoek en publikaties financiert. Er zijn dan ook vele gedocumenteerde verhalen over industriëen die met geld bepaalde onderzoeksresultaten hebben beinvloed. Een meer kritische houding op dit vlak is terecht, maar helaas heeft dit ook negatieve gevolgen gehad:
* Als een industrie een publikatie heeft gesponsord sluit dat nog steeds de mogelijkheid niet uit dat de inhoud wel degelijk klopt. Menigeen meent echter vrijgesteld te zijn van het kennisnemen van bepaalde argumenten als blijkt dat ‘de industrie’ er achter zit.

* Het alternatief: financiering door de overheid of door milieuorganisaties is net zo min brandschoon. ‘Idealistische’ motieven  zijn minstens zo’n krachtige drijfveer om informatie te manipuleren als financiële.

Omdat het de allerhoogste tijd is dat het hysterische milieubeleid wordt gestopt, dat de enge macht van de milieuorganisaties wordt gebroken, dat de overheid Uw belastingcenten uitgeeft, en dat U daar ook meer voor terugkrijgt dan beschuldigingen en verbodsbepalingen. Doe het voor Uw portemonnee, voor Uw gezondheid, uw gemoedsrust en voor Uw kinderen.

Er wordt vaak de vraag gesteld: welke wereld wilt U Uw kinderen nalaten. De meeste ouders zijn full time bezig om hun kinderen een goede toekomst te geven dus dat komt wel goed vermoeden we. maar de omgekeerde vraag: welke kinderen laat U deze wereld na verdient wel enige aandacht. Op school en via de media worden de kinderen nu opgevoed tot bange schuldbewuste kasplantjes.  Ze worden geleerd om problemen vooral te vermijden, in plaats van ze op te lossen. Er is nog heel veel vooruitgang nodig, en die kan alleen bewerkstelligd worden door risico te nemen. De Groene Rekenkamer wil dat veranderen en daarom moet U ons dus steunen: voor Uw kinderen!

Praktisch! Donateurs krijgen tevens een login zodat U op Uw eigen pagina steeds een overzicht heeft van Uw commentaren en de reacties daarop. Handig voor wat langduriger discussies.

Interessant! Iedere donateur van minstens 25 € kan als welkomstgeschenk een van twee boekjes uitkiezen. 

Jazeker: de Groene Rekenkamer wordt door de Belastingdienst erkend als een Algemeen Nut Beogende Instelling. Ons ANBI-nr is: 819004418. Check het bij de Belastingdienst (hier).

Bereken hier het fiscale effect van Uw donatie (hier)

U wordt donateur door overmaking van 20 €.

Als U hier klikt kunt U een acceptgiro aanvragen.

U kunt ook online betalen via iDEAL en Paypal. Klik daarvoor hier.

U kunt ook gewoon storten op rekening 101059779 tnv de Groene Rekenkamer, Lelystad.

Voor mensen die meer € 25 of meer doneren hebben we nog een aantal mooie welkomstpresentjes (zie hier) 

Bedankt voor Uw donatie!

Over de klimaat-‘problematiek’ valt zoveel te berichten dat gekozen is voor een aparte site: de Klimatosoof. Het is niettemin een onderdeel van de Groene Rekenkamer.

De naam is gevonden in de Donald Duck. De klimatosofie is een niet bestaand vak. Het is ondergetekende echter enkele malen overkomen in een radioprogramma vol ontzag gepresenteerd te worden als ‘Hij is klimatosoof’. Er wordt dan snel duidelijkheid gegeven, maar de presentator heeft zichzelf dan wel verraden als onwetend. (Oudere mensen weten dat de schrijver Carmiggelt ooit op het postkantoor vroeg om iets voor hem te epibreren - de beambte ging meteen aan de slag).

Die onwetendheid is niet erg. Hij staat voor de nagenoeg totale onwetendheid die er nu eenmaal is over het klimaat. Bij gewone mensen uiteraard, maar ook bij de pretentieuze types die als klimatoloog hun hypotheek betalen. Het is een jonge wetenschap die nog maar weinig gepresteerd heeft. De laatste jaren is dat wel in een stroomversnelling gekomen, maar te vrezen valt dat over enige tijd veel van dat onderzoek als politiek gemotiveerd en dus onbetrouwbaar door de mand zal vallen.

In de borst van de Klimatosoof huizen twee zielen. De ene gaat serieus in op de verschillende onderzoeken die er toch zijn om een antwoord te krijgen op vragen als: wordt het wel warmer? stijgt de zeespiegel wel echt extra?. Maar de andere vraagt zich af of de klimaatproblematiek uberhaupt wel serieus te nemen is: naarmate er meer gaten in worden geschoten  krijgt de beweging die er tegen strijdt steeds meer de trekken van een kudde gelovigen aan de voeten van een televisiedominee. Dat vraagt om een grap af en toe zonder dat we er bij vertellen dat we U in de maling nemen. U zorgt maar dat U wakker blijft.

Zeker! We hebben diverse mensen, van vakspecialisten tot generalisten die dat tegen de vergoeding van de reiskosten (auto) graag willen doen. Neem contact op en we bekijken de mogelijkheden.

Zie hieronder een citaat van een bezoeker van een van die spreekbeurten: ‘Ik heb ademloos geluisterd. Eerlijk gezegd duizelde het me af en toe - zoveel verschillende onderwerpen stipte je aan en je liet zoveel radicaal andere inzichten zien. Die overigens niet gekwalificeerd mogen worden als ‘dwars en tegendraads’ maar juist als ‘plausibel en logisch’. En dat deed soms even auw bij leden van onze deftige Rotaryclub die zich doorgaans risicoloos op de kabbelende golfjes van de mainstream laten voortbewegen - ineens was daar de wildwaterbaan Theo Richel en was het alle hens aan dek. Ik vond het geweldig. Ik heb genoten. En ik heb gemerkt dat je op veel sympathie van verschillende leden kunt rekenen - in moreel opzicht, maar zeker ook financieel’.

Contact: email, telefoon: 0113-330030

Speciaal materiaal voor werkstukken hebben we niet, maar als je rondkijkt op de sites vind je vast wel informatie die je kunt gebruiken. Je kunt ons via de telefoon of per email vragen stellen en verder is er een algemene folder (zie hier) en het inmiddels al weer ietsjes verouderde GroenBoek.